![](https://www.pietklijsen.nl/wp-content/uploads/2024/02/groene-hart_3.jpg)
![](https://www.pietklijsen.nl/wp-content/uploads/2024/02/GroeneHart2006.jpg)
Het klopt, het klopt…
handvaardig & huishoudkundig sinds ‘t jaar ’00
Mijn vader had de Volkskrant, mijn moeder (dus) nog steeds. “De Volkskrant, de Volkskrant, de Volkskrant is een kutkrant…” (Joop Visser), en sinds enige tijd (een jaar inmiddels) ben ik geabonneerd op de (gratis) ochtendnieuwsbrief, omdat ik ooit slechts door mijzelf bij hen te registreren een (mogelijk) interessant artikel daaruit kon lezen. Afmelden lukte alsmaar niet, waarschijnlijk omdat ik geen Outlook Express gebruik.
De onlangs overleden tekenaar Wibo ken ik eigenlijk vooral van naam; ik kan me geen beeld van een zijner werkjes oproepen. In tegenstelling tot die van Stephan Verwij of Opland, waarbij vooral van eerstgenoemde een aantal zeer sterke.
Deze omdat mijn vader jarenlang ruzie maakte met een buurman over diens boom, omdat ie last had van de schaduw ervan. De tuin zou wat groter moeten, de (schaduw van de) boom wat kleiner (en het geheel natuurlijk veel strakker). Ik denk dat Kamagurka er iets van heeft afgekeken.
Time-outs neem ik niet, ze overkomen me meer, een soort black-outs. Waar was ik gebleven? Nog een dag thuis met de kids, vrijdag heb ik wat te doen, en volgende week gaan ze weer naar school. Ik ben moe van niets, hoewel we vandaag nog even gewandeld hebben.
de rommel opruimen. Vorige week al begonnen met het project ‘haal meer uit je pc’. In dit geval de huiskamercomputer, die ik wilde opwaarderen om er videobeelden op te verwerken naar dvd. (Een mac die dat aankan is me te duur.) Dus op zoek naar een 2e hands processor, die ik vond bij iemand in de buurt. Helaas, bleek het moederbord van de pc niet optimaal voor deze processor – had ik mij maar beter moeten vergewissen van de stats. En bij de mislukte wissel ging het verder mis; het al wankele moederboard wilde nu niet meer opstarten, meldde dat het geen geheugen geïnstalleerd zag. Waarschijnlijk is het (verder) beschadigd door de klem van de koelunit. Nu heb ik inmiddels via de marktplaats een beter moederboard gevonden; morgenavond op te halen. Dat geeft weer hoop, maar dan ben ik er nog niet, want er moet ook ander geheugen in, en dat vind je niet voor minder dan 75 euro. Gelijk het duurste onderdeel en ben ik alles bij elkaar 150 euro verder. Denk ik al vooruit aan de revisie van het oude bord en het ermee opwaarderen van de 2de pc hierboven, die dag en nacht staat te down- & uploaden. Maar daarin moet ik ook nog de scsi-harddisks aan de praat zien te krijgen. Wat een tijd dit allemaal kost, leven in een computerwereld.
Wij gaan nu ook in een andere stand. Zo lijkt ie minder aangetast dan ie is; ik kan serieus aan de slag. Maar rijden dat ie doet! Eerst nog even geduld hebben en proberen wat geld te verdienen (in de leer) bij een cartograaf en ontwerper. Als ik beval zit er meer in, zodat we de winter warm doorkomen, bij wijze van…
Buiten scheen de zon, out of the blue kwam de muziek indertijd.
Tja, gekken en dwazen schrijven hun namen op deuren en glazen….
Ik heb heel wat van die vreselijke dooddoeners in mijn leven aangeleerd gekregen; een vriend van mij had een vader die erin orakelde, tegen hem. Zo zat de wereld volgens die ouwe in elkaar. Nu ze dan ook nog al die spreekwoorden gaan verhaspelen hebben ze daarmee eindelijk wel het juiste beeld van de wereld verkregen: een chaotische kolerebende.
I am in a melancholy state of mind.
Het zingt en klinkt als een regel uit een lied.
Het veilige, warme hol, waar de buitenwereld slechts binnendringt door geïsoleerde wanden en leidingen, gefilterd, gedempt, geregeld. Ik waan mij ongezien en ongehoord door andere ogen en oren dan die van mijzelf en de geesten van mijn gewetensvullende voorouders.
Ik voel mij goed.
*) cuby + blizzards
Eind augustus met Josephus samen Lucius nog even van een stuk hout af geholpen: acht meter reuze levensboom. Materiaal genoeg voor het ‘Out houd oud hout’-project en de daarmee op te stoken kachel bij Josephus. En Lucius heeft zijn plaatjes om aan Johannes in Frankrijk te sturen, die daar als houtvester opereert en met wie hij correspondeert, en die ik in de stad tegenkwam. Adressen uitgewisseld, opdat ook wij een briefwisseling op kunnen gaan zetten. E-mail doet ie niet aan; hij vind zichzelf te oud ervoor, al heeft ie wel een pc waarop ie z’n brieven uittiept.